Pakistańskie Operacje Antyrebelianckie: Studium Przypadku Swat

Niniejsze studium analizuje, dlaczego operacja kontrrewolucyjna Rah-i-Rast zakonczyla sie sukcesem, podczas gdy poprzednie operacje nie zdolaly przeciwdzialac powstaniu talibów w Swat. W badaniu argumentowano, ze poprzednie inicjatywy zakonczyly sie niepowodzeniem z powodu róznych czynników, w tym braku kompleksowego modelu zwalczania rebelii przez armie pakistanska, slabej woli politycznej i wsparcia publicznego oraz zaniedban ze strony panstw. Ponadto poczatkowa polityka zwalczania rebelii miala charakter dorazny, wahajac sie miedzy operacjami wojskowymi a umowami pokojowymi. Po ciaglych niepowodzeniach wojsko zrewidowalo swoje podejscie do walki z powstaniem w ramach operacji Rah-i-Rast, która stala sie skutecznym modelem walki z powstaniem talibów w kraju. Sily bezpieczenstwa wyciagnely wnioski z wczesniejszych doswiadczen i opracowaly pragmatyczny model przeciwdzialania rebelii: "oczyscic, utrzymac, zbudowac i przeniesc". Wojsko przyjelo równiez podejscie skoncentrowane na populacji, aby zapewnic bezpieczenstwo miejscowej ludnosci. Dodatkowo, operacja Rah-i-Rast byla testem dla cywilnego rzadu i wojska w poszukiwaniu trwalego rozwiazania w walce z rebelia TTP w pólnocno-zachodniej czesci Pakistanu.